Мы i час | Газета УА «Віцебскі дзяржаўны ўніверсітэт ім. П.М. Машэрава

Што цікавіць моладзь, як яна праводзіць свой вольны час? Каб адказаць на гэтыя пытанні, пройдземся па вуліцах горада надвячоркам. Менавіта ў гэты час яны быццам ажываюць: кампаніі, альбо “тусоўкі” падлеткаў акупуюць практычна ўсе магчымыя месцы. З сумам глядзіш, як ледзь прытомнага, на моцным падпітку хлопца вядуць міліцыянеры; пазіраеш на размаляваную, нібы тую цацку, дзяўчыну ў міні-спадніцы, такой міні, што думаеш: “І не сорамна ёй”. Чуеш, як малыя хлапчукі брыдкасловяць так, што ад гэтага пачырванела бы сама Маргарэт Тэтчар. «Чаму мы бачым менавіта такую моладзь? Чаму падлеткі забываюцца на ўсё праз спіртное, злачынствы, амаральныя паводзіны?» Паверце, я не па чутках ведаю пра гэтыя праблемы. Не пабаюся і паспрабаваць адказаць на пытанне. Ёсць простыя маленькія прычыны вялікім і складаным праблемам. Гэта глупства і сум. І вясковай, і гарадской моладзі няма чым заняць сябе. Галоўная перашкода – адсутнасць жадання і гультайства, мары пра лёгкае і бесклапотнае жыццё. Таму часцей і спасылаюцца гэтыя «дарослыя дзеці», што быццам яны занятыя вырашэннем важных сур’ёзных пытанняў. Аднак не ведаюць яны, што з дапамогай алкаголя праблемы не знікнуць. А вось стан пахмелля будзе – факт. І гэта ў маладыя гады… Ды і не можа ў падлетка быць столькі “праблем”! Паглядзіце на дарослых: працуюць, плацяць за камунальныя паслугі, набываюць ежу, вопратку, даглядаюць і выхоўваюць дзяцей…Часам у іх адпачынак – гэта толькі сон. Таму няма чаго скардзіцца моладзі.

Другі вольны занятак падлеткаў сёння – Сеціва. Большасць з іх сядзіць у сацыяльных сетках суткамі. Цяпер моладзь спісвае сцены не дамоў, а “Кантакту” ці “Аднакласнікаў”. На жаль, збольшага, гэта пустыя размовы пра тое, як апрануцца ці якой касметыкай карыстацца…Моладзь не цікавяць сапраўдныя праблемы грамадства, яны не разважаюць пра экалогію, зрэдку захапляюцца літаратурай і тэатрам.

Блуканне па вуліцах і Сеціва – вось галоўныя заняткі моладзі. З гэтага вынікае пасіўнасць і абыякавасць да ўласнай будучыні. Радасць шукаецца ў спіртным.

Ведаеце, штодзень я сустракаю аднаго і таго ж дрэнна апранутага маленькага хлопчыка гадоў шасці, які ідзе здаваць бутэлькі, каб набыць сабе хлеба. Яго бацькі тым часам адпачываюць ля крамы, думаючы, дзе знайсці грошы на віно. Так хочацца падысці і надаваць па тварах гэтым людзям, але злосцю нічога не выправіш. Хаця разумею, што менавіта дарослыя прымусілі маленькае дзіця вырашаць праблему здабывання ежы замест таго, каб гуляць з цацкамі і радавацца бесклапотнаму дзяцінству. Вось так гэты хлопчык і становіцца занадта рана дарослым, стамляецца ад праблем і ці не факт, што потым, як і яго бацькі, будзе шукаць іх вырашэнне ў чарговай бутэльцы віна.

Маргарыта Сяменас, вучаніца 10 «А» класа УА «Пастаўская дзяржаўная раённая гімназія».

Это случилось в конце февраля. Хоть моя героиня и пожелала остаться неизвестной, не захотев стать предметом всеобщего внимания, но  история ее  правдива и очень похожа на сказку, поэтому я и начну, как обычно начинаются сказки.

Ах, любовь, любовь… Первое «чувство» настигло меня в первом классе. Его звали Виталик. Он, как водится, дергал меня за косички и кидался песком из песочницы или снежками, в зависимости от времени года. Это была любовь! Ну, так мне тогда казалось… Я была ему верна и даже гордо и бессердечно отвергла мальчика Сашу в летнем лагере. Мне казалось, что это любовь на всю жизнь…  А потом… Я не помню, что было потом… Наверное, ничего и не было, просто все само прошло, как простуда.

Год был неплохим

В разных странах Новый год  празднуют по-своему. У нас его встречают традиционно: с елкой и застольем.

- Каким был уходящий год? С чем он ассоциируется? Возникают ли  трудности при выборе подарков для своих родных и близких? - с такими вопросами  мы обратились к сотрудникам и студентам университета.

Алевтина Николаевна Рыбченко , буфетчица:

1.    Этот год был неплохим. А вообще я живу по принципу «по жизни надо быть счастливым».

2.    Для меня Новый год — это приятная праздничная суматоха. Нужно много кому позвонить, поздравить,  купить море подарков, похлопотать на кухне.

3.    Проблем с выбором подарков у меня нет. Я всегда знаю, что подарить близким. Покупки  не откладываю, а выбираю заранее. Скажу вам по большому секрету, что подарки я  уже купила.

Владислав Коверсун, студент 1 курса исторического факультета.

1.    Для меня этот год был разнообразным на достижения. Много чего смог сделать. Много где удачно приложил свои усилия, но также есть сферы, в которых нужно было работать и стараться чуть посильнее. А если в целом, то год очень удачный.

2.    Новый год — новые цели! Новые возможности! Ассоциации с невообразимым счастьем.

3.    Подарки покупают не в последний момент, но и не за месяц. Один день отдаю, чтобы прогуляться по  магазинам и купить достойные подарки  для близких и родных. А трудности проходят, как только я переступаю порог выбранного магазина.

Диана Симонович, молодая мама, студентка заочного отделения ФБФК.

1.    Хорошим, хотя было много забот, хлопот, ведь у меня маленький ребенок.

2.    Домашней теплотой, счастьем, игрушками, большой елкой, которую помню еще с детства, подарками на утро. Для меня Новый год – это настоящий праздник, и поэтому я к нему готовлюсь и всегда жду с нетерпением.

3.    С выбором подарков у меня проблем нет. Люблю их покупать, даже что-то делать своими руками. Я знаю, что кому подарить, потому что знаю желания и вкусы, и  покупаю всегда заранее.

Вольга Віктараўна Лапацінская, намеснік дэкана ФБФК.

1.    Энэргічным і напружаным.

2.    Пачуццё  спаўнення жаданняў, Дзед Мароз і карагод.

3.    Выбіраць падарункі лёгка, бо я добра ведаю густы сваіх блізкіх і родных. А з сяброўкамі мы, бывае, проста абменьваемся аднолькавымі падарункамі, так як угадваем жаданні. Гэта адбываецца, напэўна, таму, што думаем аднолькава і сябруем даўно.

Ольга СТЕПАНЕНКО,

Анастасия

ПУСТЫННИКОВА,

студентки 5 курса ФБФК.